Kinezyterapia
Leczenie ruchem- różne ćwiczenia--- formy: indywidualne, grupowe
Kiedy stosuje się?
Kinezyterapia najczęściej stosowana jest:
- w schorzeniach i dysfunkcjach narządu ruchu
- w zespołach bólowych kręgosłupa
- po udarach mózgu, po zawale serca
- w niektórych chorobach układu oddechowego
- w chorobach reumatoidalnych
- po zabiegach operacyjnych w jamie brzusznej, przed porodem...
Kinezyterapia może być stosowana jako podstawowa i jedyna forma leczenia (np.: w zachowawczym leczeniu wad postawy) lub jeżeli choroba wymaga leczenia operacyjnego, może być prowadzona zarówno w okresie przedoperacyjnym jak i po zabiegu.
W większości, nawet drobnych urazów narządu ruchu, w których kinezyterapia nie jest podstawową formą leczenia, powinno się ją zastosować po zakończeniu leczenia podstawowego lub równolegle z nim.
Kinezyterapię często łączy się z innymi formami leczenia w tym metodami fizjoterapii w celu zwiększenia efektu terapeutycznego
W jakim celu stosuje się kinezyterapię ?
Stosowanie kinezyterapii umożliwia uzyskanie maksymalnej poprawy utraconej funkcji, ułatwia wystąpienie procesów kompensacji, zabezpiecza przed wykształceniem nieprawidłowych stereotypów ruchowych (np.: zespoły bólowe kręgosłupa) lub przywraca już utracone, przeciwdziała wtórnym zmianom w układzie kostno mięśniowym w postaci ograniczeń ruchu, zapobiega
Badania dla potrzeb kinezyterapii:
- Badania podmiotowe
- Dane personalne
- Dane środowiskowe
- Informacje o obecnej chorobie pacjenta ( dane dotyczące niepełnosprawności, przyczyny, czy osoba była rehabilitowana , pytanie o choroby poważniejsze występujące w rodzinie, czy dana osoba jest obciążona dodatkowymi chorobami, czy jest zaopatrzona w sprzęt rehabilitacyjny)
- Na koniec wywiadu : czy jest wskazana dalsza rehabilitacja, dalsze zalecenia i uwagi
- Badania przedmiotowe
- Badanie orientacyjne, wzrokowe (wady postawy, sposób poruszania się, ruchy mimowolne, asymetria, zabarwienia, stan skóry)
- Badanie siły mięśni ( 6stopniowa skala)
- Badanie palpacyjne (dotykowe)-
- Ustalenie zakresu ruchu w stawach ( goniometr- mierzy ruchomość stawów)
- Badanie statyczne (proporcje, symetria, pomiary linijne długości poszczególnych części narządów ruchu)
- Badanie dodatkowe
- Ocena rozwoju fizycznego i morfologicznego (stopień odżywienia, wydolność ogólnoustrojowa)
- Zdjęcia rentgenowskie, EKG, tomografia komputerowa oraz inne badania specjalistyczne
Proces :
Zapoznanie się z badaniami
- poznanie danego przypadku (poszczególnej jednostki chorobowej)
- odpowiedni wybór ćwiczeń
Miejsca:
- Placówki typu otwartego- przychodnie, poradnie
- Placówki typu zamkniętego- szpitale
- Sala gimnastyczna w formie grupowej
- Dom
- Ćwiczenia w terenie- plaża, łąka, park itd.)
RODZAJE ĆWICZEŃ
- miejscową, w której wszystkie oddziaływania dotyczą bezpośrednio narządu zmienionego chorobowo, a ich dobór zależy od stanu funkcjonalnego i zamierzonego celu:
- ćwiczenia bierne
- ćwiczenia czynno-bierne
- ćwiczenia samowspomagane
- ćwiczenia w odciążeniu
- ćwiczenia czynne
- ćwiczenia z oporem
- ćwiczenia prowadzone
- redresje (usuwanie przykurczów stawowych)
- wyciągi
- ćwiczenia synergistyczne
- ćwiczenia oddechowe
- ćwiczenia relaksacyjne
- pionizacja i nauka chodzenia
- ogólną - ćwiczenia nie objętych chorobą części ciała
- ćwiczenia ogólnokondycyjne
- ćwiczenia gimnastyki porannej
- ćwiczenia w wodzie
- sport inwalidów
- metody kinezyterapeutyczne - bardzo efektywne, specjalistyczne sposoby diagnostyki i terapii, korzystające ze specyficznych technik, stworzone w oparciu o najnowszą wiedzę z zakresu anatomii i fizjologii. Opracowane z myślą o usuwaniu określonych dysfunkcji:
- PNF (odtwarzanie prawidłowej funkcji zaburzonej w przebiegu chorób neurologicznych lub ortopedycznych)
- McKenzie (leczenie i diagnozowane przyczyn bólów kręgosłupa z wykorzystaniem dobranego indywidualnie dla każdego pacjenta zestawu ćwiczeń i terapii manualnej)
- NDT - Bobath (stosowana przy rehabilitacji dzieci i dorosłych ze schorzeniami neurologicznymi)
- Vojty (stosowana przy rehabilitacji dzieci i dorosłych ze schorzeniami neurologicznymi)
- Kaltenborn-Evjenth - (usuwanie dysfunkcji stawów nabytych w przebiegu schorzeń ortopedycznych, z wykorzystaniem specyficznych ruchów biernych i terapii tkanek okołostawowych)
